Potloodsnor

Wat valt er onder een potloodsnor?

De test zit hem in de opening. Bij een potloodsnor is er blote huid zichtbaar tussen de neusbasis en de bovenkant van de snorharen, en de snorharen houden op bij of net voorbij de mondhoeken. Als die bovenste opening verdwijnt, krijg je een chevron. Als je de uiteinden voorbij de mond laat lopen, ben je op weg naar een hoefijzer.

De diepte is de andere kant van het verhaal. Bij een diepte van ruim zes millimeter ziet het er niet meer uit als een getekende lijn, maar als een klein snorretje dat bijgeknipt moet worden. De meeste mensen die denken dat hun snor niet meer werkt, hebben hem gewoon een maand lang elke week een millimeter laten groeien.

De naam varieert meer dan de stijl zelf. Een ‘pencil line moustache’ betekent hetzelfde. ‘Mouth brow’ is een oudere term die je nog wel eens tegenkomt. In de VS wordt het gespeld als ‘mustache’, wat handig is om te weten als je op zoek bent naar referentiefoto’s.

Stijlen van potloodsnorren

Een klassieke potloodsnor. Een ononderbroken dunne snor die langs de bovenlip loopt en bij de mondhoeken ophoudt. De versie om mee te beginnen.

Gescheiden. Een geschoren opening bij het filtrum verdeelt de potlooddunne snor in tweeën. Symmetrisch en nauwkeurig, en het geeft je een derde rand om gelijkmatig te houden.

Potlood met een sikje. De dunne snor boven de onderlip, haartjes onder de onderlip. Dit zorgt voor meer volume, waardoor de kaak er voller uitziet, en neemt wat druk weg van de lijn.

Potlood over stoppels. De contouren bleven scherp, ook al had ik al een paar dagen baardgroei op mijn wangen. Dit is de meest vergevingsgezinde variant, omdat het contrast zachter is.

Uitgegroeide punten. Het midden bleef potlooddun, terwijl de punten lang genoeg werden gelaten om naar boven te krullen. Na nog een paar maanden groeien verandert een ingetogen stijl in een opvallend kapsel.

Voor wie het eigenlijk geschikt is

Het eerlijke antwoord is dat deze stijl minder te maken heeft met de vorm van je gezicht dan de meeste andere stijlen, en meer met je haar.

Donkere, dichte gezichtsbeharing op de bovenlip zorgt ervoor dat een potloodsnor goed tot zijn recht komt. Het totale effect hangt af van het contrast tussen haar en huid, dus als je snorhaar licht, rood of grijs is, kan zo’n dunne lijn bij normaal licht gewoonweg verdwijnen. Dat is geen reden om het te vermijden, maar het betekent wel dat je iets dieper moet gaan, dichter bij zes millimeter dan bij twee, zodat er genoeg te zien is.

De vorm van het gezicht speelt een rol bij de randen. Bij een smal gezicht zorgt een potlooddunne snor voor een horizontaal accent in het midden, wat een positief effect heeft. Bij een brede of zware kaak kan een dunne snor op zichzelf wat te klein lijken, en is het meestal beter om deze te combineren met iets onder de lip, zoals een soul patch of een kleine sik, om hem wat gezelschap te geven.

Wat mensen voor deze stijl uitsluit, is niet het gezicht, maar de huid. Bij een potloodsnor moet de huid direct boven en onder de haartjes meestal goed geschoren zijn. Als je last hebt van ingegroeide haartjes, of als je bovenlip rood wordt wanneer je je twee dagen achter elkaar scheert, zal dat bij deze stijl al snel aan het licht komen.

Hoe lang het duurt om te groeien

Twee tot vier weken, wat voor dit soort dingen vrij kort is, want je hebt maar een beetje haar van één lip nodig.

De verleiding is groot om na tien dagen al te beginnen met bijwerken, wanneer er al genoeg te zien is. Doe dat niet. Gezichtshaar groeit ongelijkmatig op de bovenlip, en het dunne stukje dat je rond dag tien wegknipt, zal tegen dag vijfentwintig weer vol zijn gegroeid, waardoor je lijn op de verkeerde plek komt te zitten. Wacht tot de haargroei niet meer verandert.

Als je bovenlip er na vier weken nog vlekkerig uitziet, wacht dan nog eens twee weken voordat je een besluit neemt. Sommige mensen hebben zes weken nodig om een ononderbroken lijn te krijgen, en dat is normaal; het betekent niet dat deze stijl niet bij je past.

Zorg er tijdens de groeifase voor dat je de rest net zo scheert als je normaal zou doen. Een verzorgd gezicht met een onverzorgde bovenlip komt over als een bewuste keuze. Als alles er onverzorgd uitziet, komt dat over als verwaarlozing.

Eén stuk snijden, stap voor stap

Werk bij goed licht, met de spiegel op ooghoogte en je hoofd recht. De meeste ongelijkmatige potloodsnorren worden geknipt door iemand die iets naar beneden of iets opzij kijkt.

Haal eerst de grote hoeveelheid weg. Kam het haar plat in de richting van de lip en knip het af tot ongeveer drie tot vijf millimeter, waarbij je de volledige breedte behoudt. Je creëert nu een vlak, egaal oppervlak om in te knippen; je bepaalt de vorm nog niet.

Stel de onderrand in. Dit is het makkelijke deel, want je lip geeft aan waar je moet knippen. Knip het haar tot aan de liplijn en volg daarbij de ronding in plaats van er dwars overheen te knippen.

Stel de bovenrand in. Dit is de snede die het verschil maakt tussen een geslaagde of mislukte potloodsnor. Scheer vanaf de onderkant van de neus naar beneden en laat de gewenste diepte over. Werk aan beide kanten vanuit het midden naar buiten toe en houd het mesje parallel aan de lip, niet aan de neus. Het loont hier de moeite om doorzichtige gel te gebruiken in plaats van schuim, omdat je dan precies kunt zien waar de rand komt te liggen.

Bepaal de uiteinden. De klassieke versie is om bij de mondhoeken te stoppen; dat is ook het makkelijkst om gelijkmatig te houden. Als je iets verder doorgaat, krijg je een vollere look. Naar binnen toe taps toelopen is verfijnder en minder vergevingsgezind. Kies er één en blijf daarbij, want als je halverwege van gedachten verandert, kost je dat twee weken.

Controleer het, en stop dan. Spoel het mes af, doe een stap achteruit en bekijk beide kanten. Morgen kun je altijd nog wat meer afsnijden. Terugzetten kan niet.

Als je er nog nooit een hebt geknipt, is het een goede manier om te beginnen door de eerste keer de vorm door een kapper te laten bepalen en daarna zelf die lijn aan te houden. Je hoeft dan alleen maar de rand te onderhouden die iemand anders heeft aangebracht, wat veel minder werk is dan die rand zelf aan te brengen.

Het bewaren

Om de één à twee dagen – dat is wat een potloodsnor je werkelijk kost.

Het dagelijkse karwei zit hem niet in het dunne snorretje zelf, maar in de huid eromheen. Als er boven de lijn stoppels doorkomen, lijkt het snorretje dikker en vager dan het in werkelijkheid is, en dat is de belangrijkste reden waarom een potloodsnor er niet meer uitziet alsof hij met opzet is aangebracht. Het haar zelf hoeft maar om de paar dagen wat aandacht te krijgen.

Neem eens per week wat meer tijd. Controleer of de snede niet is uitgelopen, snijd de bovenrand opnieuw bij en vergelijk beide kanten met een vast referentiepunt, zoals je neusgaten of je mondhoeken, in plaats van het op het oog te beoordelen.

Gebruik voor losse haartjes liever een schaar dan een trimmer. De kop van een trimmer is breder dan het foutje dat je probeert te corrigeren.

Als je licht haar hebt, zorgt een wenkbrauwpotlood of baardstift in je eigen kleur, mits spaarzaam gebruikt, voor meer definitie. Als je het te royaal aanbrengt, ziet het eruit alsof het op de verkeerde manier is getekend, wat een heel andere stijl is en zelden de stijl is die iemand bewust wil dragen.

Variaties die je moet kennen

Klassieker. Eén ononderbroken lijn, die bij de mondhoeken stopt. Dit is de meest vergevingsgezinde variant en degene waarmee je het beste kunt beginnen.

Gescheiden. Een klein geschoren spleetje bij het philtrum, de groef onder de neus, waardoor de lijn in tweeën wordt gesplitst. Het ziet er nauwkeurig uit, en dat is het ook: je hebt nu drie randen die je gelijkmatig moet houden in plaats van twee, en het spleetje wordt breder als je niet oppast.

Potlood en sikje. De lijn plus het haar onder de onderlip. Dit zorgt voor meer volume, waardoor de kaak steviger overkomt, en neemt een deel van de druk weg die op de snor rust om het hele gezicht te dragen.

Potlood over stoppels. De snor is strak bijgehouden, met een paar dagen baardgroei op de wangen en de kin. Dit is de variant die eerder modern dan vintage overkomt, en die minder streng is omdat het contrast zachter is.

De punten zijn uitgegroeid. Houd het midden dun en laat de punten lang genoeg groeien om ze naar boven te waxen. Maandenlang extra laten groeien en dagelijks waxen, maar dit is hoe de potloodlijn eruit komt te zien als je er een opvallend effect mee wilt creëren.

Waar het vandaan kwam

Deze stijl stamt uit de jaren twintig tot en met de jaren veertig en was deels een technische oplossing. Zwart-witfilm met harde studioverlichting zorgde ervoor dat gezichten er vlak uitzagen, en een scherpe donkere lijn boven de lip zorgde ervoor dat de mond in close-ups goed te onderscheiden bleef. Clark Gable, Errol Flynn en David Niven droegen er allemaal een, en het werd onlosmakelijk verbonden met avondkleding en een bepaald soort elegantie op het witte doek.

Het raakte uit de mode met de vollere baarden van de jaren zestig en zeventig en is sindsdien met tussenpozen weer teruggekomen, meestal als een bewuste verwijzing in plaats van als standaardlook. Little Richard droeg er in de jaren vijftig een heel dunne. John Waters heeft er een gedragen die zo smal is dat hij eruitziet alsof hij met potlood is getekend, en dat is min of meer ook de bedoeling.

Wat gaat er mis?

Het wordt dikker zonder dat je het merkt. Een millimeter per week valt in het dagelijks leven niet op, maar is na een maand duidelijk zichtbaar. Schuur de bovenrand wekelijks bij, of het er nu op lijkt dat het nodig is of niet.

De ene kant ligt hoger. Dit komt bijna altijd doordat je met een schuine hoofdstand knipt. Gebruik een vaste spiegel en kies een herkenningspunt op je gezicht om je knipwerk aan af te meten.

De huid geeft het op. Dagelijks scheren op hetzelfde kleine gebied is belastend voor de huid. Scherpe mesjes en één keer scheren helpen meer dan welk product dan ook. Als de huid pijnlijk wordt, sla dan een dag over en neem genoegen met een iets zachtere rand; dat ziet er beter uit dan irritatie.

Stoppels maken de grens vaag. Dit is hierboven al aan de orde gekomen, maar het is de moeite waard om te herhalen, omdat dit vaker de oorzaak is van mislukte potloodsnorretjes dan een slechte knipbeurt.