Een jet-boot uit 1952 op Loch Ness breekt het snelheidsrecord, tegen hoge kosten

De Britse automobilist John Cobb brak in de jaren 1930 en 1940 landsnelheidsrecords. In 1947 vestigde hij het wereldrecord landsnelheid op de Bonneville Salt Flats met een ongelofelijke snelheid van 394,19 mijl per uur. Daarna richtte hij zijn aandacht op het water.

Cobb wendde zich tot ingenieur Reid Railton, die al enkele van Cobbs voertuigen had ontworpen. De twee begonnen concepten voor een trimaran jet-boot te testen. Door kleine uithouders aan weerszijden van een smalle romp te plaatsen, zouden ze de stabiliteit behouden en tegelijkertijd het oppervlak laag houden, zodat de boot over het wateroppervlak kon schieten in plaats van er doorheen te ploegen. De tests waren veelbelovend. Ze leenden een straalmotor van het Ministerie van Bevoorrading en bouwden Crusader in 1952. Crusader was 31 voet lang, gebouwd met een berkenhouten frame en omwikkeld met aluminium.

De boot zelf was slechts de helft van het verhaal. Ze hadden een heel groot stuk water nodig waar de boot de ruimte zou hebben om op topsnelheid te komen en vervolgens tot stilstand te komen voordat de ruimte opraakte. De oceaan is groot, maar golven zouden de boot afremmen en zelfs vernielen zodra hij op snelheid was. Het moest net groot genoeg zijn om ruimte te bieden, maar klein genoeg om vlak water te hebben. Ze kozen uiteindelijk voor een 23 mijl lange inham in de Schotse Hooglanden: Loch Ness.

Eenmaal daar stuitten ze op een aantal problemen. De wind kon zonder waarschuwing over het loch razen, waardoor zich witte kappen vormden; zelfs kleine golven van kleine bootjes konden de Crusader op volle snelheid vernietigen. Uiteindelijk ging de wind liggen en was het water vrij van andere boten. Er werd een groene lichtkogel afgevuurd, waarmee Cobb aangaf dat hij kon gaan varen.

Cobb startte de motor van de Crusader en overschreed al snel de streefwaarde van 200 mph. Alles verliep voorspoedig totdat hij in aanraking kwam met enkele kleine golven die uit het niets leken te komen (sommige mensen hebben ze uiteraard aan Nessie toegeschreven). Door de golven begon de voorkant van de Crusader op en neer te schommelen, totdat de boeg onder het wateroppervlak dook. De vertraging was zo plotseling en zo hevig dat de Crusader onmiddellijk uit elkaar viel. Cobb was op slag dood en zijn lichaam werd al snel geborgen. Wat er van de Crusader overbleef, zonk naar de bodem van het loch, waar een onderzoeksteam het wrak uiteindelijk in 2002 op 200 meter diepte vond.

Crusader vervoeren naar Loch Ness

Cobbs vrouw op de radio met hem